Reclame heeft wel iets. Ik hou er van. Het concept, de uitwerking, kleuren, wat humor, knappe vrouwen (of mannen) ... De Effieprijs voor de William Lawson’s campagne van Famous: terecht! Het kan soms bijna kunst zijn. En soms ook niet. Soms is het zo dom dat ik er niet tegen kan. En juist die reclames kom je dan op iedere hoek van de straat tegen. Uiteraard.
Sipwell. “Gaan we samen iets drinken?”. Waterfonteintjes aan huis geleverd. En waarom moeten we die gaan kopen? Omdat er na het obligate glaasje water blijkbaar iets met borsten aan te pas komt. Van een erg beschikbaar model met halfopen mond. Het gaat aan me voorbij.
Maar zo zit het in elkaar. Borsten doen het gewoon extreem goed in reclameland. De suggestie, of liefst gewoon de afbeelding er van. Altijd prijs en te begrijpen. Ik was mijn handen dan ook niet in onschuld. Zowel met onze naam én met onze lanceringscampagne “happy boobs make happy people” trekken we zelf ook gretig deze kaart. Maar ons doel heiligt de middelen. In mijn ogen.
Het is juist deze toegankelijkheid en ogenschijnlijk gênevrije présence van borsten in ons dagelijks bestaan dat het tot groot raadsel maakt waarom borsten-in-functie, voedende borsten, zo’n schaamte of zelfs weerzin blijven opwekken. Waarom mag dat niet gezien worden? En nog erger: waarom vinden toeschouwers het idee tepel-borst-babymond ineens onappetijtelijk?
De realiteit vandaag? Nog altijd zijn er scheve blikken en is de grootste bezorgdheid van veel mama’s: discreet voeden. Het negatieve beeld blijft voor sommigen een obstakel om er überhaupt aan te beginnen. Of nog erger: mijn man heeft liever niet dat ik de borst geef. Het zijn immers zijn borsten. Het bestaat! En de mama’s met een kindje van ouder dan 3 maanden aan de borst ... de absolute freaks – of zo denkt men dan al eens. Vooraleer alle domme opmerkingen die zij te horen krijgen zullen verstommen en men eindelijk zal aanvaarden dat borsten gemaakt zijn een kind te voeden en ja tot 6 maanden en zelfs veel langer daarna, moet er nog heel wat water naar de zee vloeien. Of melk.
We hebben er een jaartje opzitten. Juni 2010 tot juni 2011. En Boobs-‘n-Burps gaat door! Want er is nog zoveel werk aan de winkel. We gaan binnen een paar jaar voor grote billboard reclames in het straatbeeld met blote zomer borsten. En een baby.
En dan te bedenken dat ik nog getwijfeld heb om een Sipwell fonteintje in de winkel te zetten. Toch blij met mijn Eau de Boobs flesjes!
x Roeline



Reacties
Nieuwe reactie inzenden