Slaap

De lancering van onze webshop is een feit. Hoera. De laatste weken waren eventjes doorbijten en het leven reduceren tot de strikte essentie: eten, werken en ... slapen. Of toch af en toe.

Als mama van drie ben ik het wel gewend. Teren op wat minder slaap. Niet dat ik er beter mee om kan gaan (oh wee als je op mijn pad komt bij minder dan 6 uur slaap), maar ik accepteer het wel. Ik kén gewoon het ultieme pact van mijn kroost en hun rolbeurt van nachtmerries, snotneuzen, buiklopen of simpelweg contrair gedrag waarbij ze hun ouders’ slaap onderbreken. C’est la vie. Ik denk altijd aan de dag dat ik ze niet uit hun bed gebruld krijg op hun 18-de. Heerlijk lijkt me dat nu ...

Vaak passeert het mijn gedachten: ik zou rijk kunnen worden met het aanbieden van slaap in de winkel. Het zou het best verkochte item worden! Stante pede. “Moe” is bij uitstek de meest voorkomende verzuchting van de jonge mama’s. Het was zes jaar geleden, ergens in het midden van de nacht, net ingeslapen – dacht ik - en er weer uit moeten voor de volgende voeding, dat het mij ineens zo glashelder was waarom ze gevangenen martelen door ze iedere twee uur wakker te maken. Omdat het een ellendige marteling IS!

Ik heb het zo vervloekt. Het tekort aan slaap. Het gevoel je zicht niet scherp gesteld te krijgen en ergens half onder water te zwemmen. Door de Ikea te lopen en alleen maar lonkend naar de opgemaakte bedden te kijken. Om zes uur blij zijn dat de ochtendradio begint omdat je je dan iets minder belabberd voelt. Slaap is alles. En ook maar weer alleen slaap.

Het feit dat mensenkinderen biologisch gezien voor de leeftijd van 2 jaar eigenlijk niet geacht worden door te slapen is één van die weetjes waar je weinig boodschap aan hebt als je zo moe bent geworden dat je staand in slaap kan vallen. Het klopt wel. En onze maatschappij legt te veel druk op “doorslapen”, en ziet het bijna als prestatie als “flinke” kindjes doorslapen op 6 weken. Lieve, moeë mama’s, onthou dit: dat zijn uitzonderingen (en gelukzakken) waar je je niet aan moet spiegelen. De gebroken nachten zijn NORMAAL. En gezond (voor je kindje vooral) en just the way it is.

En toch gaan we allemaal driftig op zoek naar manieren om extra uurtjes te sprokkelen.

Ligt het aan de borstvoeding? Het allereerste wat bij iedereen opkomt. De melk is te licht, ze hebben niet genoeg, met een dikke “pap” zou alles beter gaan ... Klinkt bekend? NIET DOEN! Bespaar je de moeite en het experiment. Het ligt niet aan de borstvoeding. Je hebt een baby. Baby’s eten veel en zo groeien ze. En borstvoeding is wat ze daarvoor nodig hebben. En in de eerste weken tot maanden is dit helaas ook zo ’s nachts. Geef ze wat ze nodig hebben, dag en nacht. Borst is snel en handig, voorál ’s nachts.
Dus laat je slaaptekort je niet van de borstvoedingswijs brengen. Borstvoeding is niet de oorzaak. Ik weet het wel: de baby’s in flessenreclames zien er allemaal zo gemakkelijk uit, en vooral vaak glimlachend én slapend tegelijk (of is dat pampers?). Zeer bewuste en slimme marketing.

Mijn biecht: ik kocht een doos poedermelk. En dan nerveus en besluiteloos rond het object draaien tot de avond waarop het flesje gemaakt werd. Alsof het giftige kogelvis was (dat is niet hé!!). En dan, de ontgoocheling: noppes. Alleen een schuldgevoel dat ik nu de darmflora van mijn schat volledig ondersteboven had gehaald door de koemelk, en totale paniek hoe ik met de geskipte voeding moest omgaan.

Ergens las ik de zin “if they could, they would blame breastfeeding for global warming”. Zo is het. Alles wordt in onze omgeving gretig toegeschreven aan de borstvoeding: een huiltje, een krampje, een kuchje. En vooral: het slaaptekort. Het is een typische boobytrap. Het idee dat hardnekkig bestaat dat het ZONDER beter zou zijn, dat we fris en monter door het mamaleven zouden huppelen als we de borst zouden afzweren. Maar het is niet waar. Flesjes mama’s zijn ook moe want die moeten ook de was en de plas doen en moeten (meestal zelf) ook opstaan om die flesjes te maken, en dat is zelfs méér werk dan recht van de pers.

Dus. Borstvoeding rocks. En het is en blijft het beste voor jou en je kind. Dag en nacht.

Slaapwel,

x Roeline