Melkpaal Antwerpen

Voor Hanne, Griet, Katrien, Annelies, Ilse, Fred en mama

Ik vind het een goed moment om nog eens een blogje te schrijven. Morgen openen we een nieuwe winkel. MORGEN. Een moment waar we naar hebben uitgekeken. Naast de vertrouwde shop in Dilbeek gaan morgen (zaterdag & zondag voor het grote publiek) de deuren open van een 2de filiaal, op het Antwerpse Zuid. Hoe cool is dat? We zijn fier. Als op een baby.

Een uitgelezen moment om op D-day-min-één met onze jongste zoon te kamperen in het UZ Jette en mijn fantastisch Boobs-‘n-Burps crew per Whatsapp en SMS aan te sturen in de laatste rechte lijn naar winkelopening te Antwerpen. Praat eens een kolf naar z’n juiste plek, en een bh aan de (roze) haak. Wat zouden we zijn zonder de nieuwe communicatiemiddelen? Bestaat er een betere timing dan vandaag voor een rondje medische perikelen (dr House style, ik bespaar jullie het dossier – heb er alle vertrouwen in dat Thirteen het gaat uitvlooien). Maar c’est la vie. Opwinden en druk doen heeft in zo’n situaties geen zin. En het schitterende is: de Antwerpse winkel komt ook zonder mij allemaal in orde!

Nog zo recent als gisteren verscheen ik voor een jury in de verkiezing van “De Belofte 2011”, in het leven geroepen door Markant/Unizo ter bevordering van het vrouwelijk ondernemen. “Is the sky the limit?”, werd me gevraagd, aansluitend op de huidige expansie. Voor mij ligt de uitdaging in het vinden van het evenwicht tussen je ambities als ondernemer en je wezen als moeder. Eigenlijk is dat het eeuwige spel, vanaf de dag dat je moeder wordt: je nestelen in je moederrol met respect voor je andere wensen en streefdoelen. Als onderneemster of onderwijzeres, iedere vrouw kent deze zoektocht. En iedere moeder kent de navelstreng waarmee we voor altijd met onze kinderen verbonden zijn. En de oerdrift die je de prioriteiten zeer duidelijk laat zien op de momenten die er toe doen. Zoals vandaag.

Als moeder heb je je te schikken naar het ritme van je kind, vanaf hun geboorte tot hun 18de (en ver er na)(naar verluidt). Dus als de principes van vraag en aanbod in de eerste dagen van de borstvoeding pittig lijken (waar, wanneer en zo vaak als baby het wilt) en voelen als een job, wel... dat is het ook. Wen er aan... en aanvaard het, want dit is enkel het begin. Klinkt makkelijk, zo neergeschreven. En misschien wat negatief? Hoewel... dat is het niet. Maar laten we wel wezen: bestaat er een grotere ommekeer dan het moederschap? Van doen-wat-je-wil- wanneer-je-wilt naar het leven van een mama? Alleen NA de feiten zie je dat in. Beter zo.

Toch wil je ze nooit of te nimmer nog missen, je offspring. Je leven krijgt diepte. Betekenis, een doel. En daarom zijn we zelfs zo gek om het (vaak) niet bij één kind te houden. Uit liefde. Uit, opnieuw, oerdrift. Valt dit te combineren met een druk professioneel leven? Volgens mij wel. Een kloof of een keer stuwing houd je toch ook niet tegen de borst verder te geven?

Boobs-‘n-Burps is een zaak voor en door vrouwen en mama’s. Zo staan we naar onze klanten en zo zullen we dat altijd blijven doen. Met één, twee, drie of tien winkels. Vandaag ben ik vooral mama, maar ook een trotse onderneemster met haar professionele kroost, de BNB dames (en heer) die deze week werken als paarden en de boel netjes recht houden, en meer dan dat. Well done. En dankjewel.

X Roeline