Eerst las ik het boek. Dat was een paar jaar geleden. Het is nooit uit mijn hoofd gegaan, en dat doen boeken niet zo gek vaak bij mij. Dankzij Telenet Digitaal was er zaterdagavond de film. Potverdekke. Die hakte er stevig in. En zelfs mijn stoere meezit op de bank had na afloop een fijn stemmetje en zei “blijf jij nog maar heel lang bij me”.
Voor wie graag de boek of de film zelf bekijkt, stop nu met lezen, want ik verraad alles. Een jonge vrouw gaat dood. Aan borstkanker. En ze opteert voor euthanasie, omdat het lijden te zwaar valt. Ze laat een knappe man (voordeel aan een film!) en dochtertje achter. Nochtans hebben ze alles. De man is een golden reclameboy en samen wonen ze riant, onder de rook van Amsterdam. En dan gaat ze naar de dokter en is het afgelopen. Na nog eens anderhalf jaar van slopende ziekte. De extra verhaallijn is de man die niet met het lijden van zijn vrouw om kan gaan en soulaas zoekt bij andere vrouwen (ja, meervoud). Verwerpelijk en toch kan je er begrip voor opbrengen. Rauw en meedogenloos met nog ruimte voor een tikje humor. Een vlijmscherpe combinatie.
Wie is er niet bang voor? Eens de dertig voorbij, en wat kroost om je heen, komt het besef van vergankelijkheid. Het idee man en kid(s) te moeten achterlaten is ondraaglijk, het besef dat dit kan gebeuren een regelrechte foltering. Wat kan je doen? Genieten en ons bewust zijn van het geluk dat we hebben. Niet te veel zeuren om kleine dingen. Alles is zo relatief.
Borstkanker is een eng beest. Met enge cijfers. Met bijna een derde van alle gevallen, is het de meest voorkomende kanker bij vrouwen. Het treft wereldwijd 1 miljoen vrouwen, met rond de 10.000 nieuwe gevallen per jaar in België alleen. Om niet meteen in een put te springen: de grote meerderheid geneest. Maar bedenk je tegen welke prijs ... Ik heb er al eens over geschreven (zie “Beter een borst met kloven dan geen borst”). Dus koester je borsten! En gebruik ze waarvoor ze dienen: geef borstvoeding!
Even een streepje wetenschap. Wat is de rol van borstvoeding in het verhaal van borstkanker? Een lastige vraag. Dergelijk onderzoek is oh zo complex: ontwerp van de studie, grootte van de proef, duur, invloed van andere factoren en vooral ook: doel van de studie zelf. Toch zijn er een aantal zeer degelijke studies die aanduiden dat vooral erfelijke vormen van borstkanker een verminderde kans hebben de kop op te steken na een verleden van borstvoeding. Andere onderzoekers bekeken de relatie tussen de duur van de borstvoedingsperiode en de kans op borstkanker. Tendensen gaan richting “hoe langer hoe beter”. Nog andere researchers claimen dat alle beetjes helpen. Ik vond ook studies die geen enkel effect vonden.
Verhelpt borstvoeding borstkanker? Nee. Werkt het kansverlagend? Allicht. Maar het is niet zwart op wit bewezen. Het effect lijkt zeker positief maar moeilijk om te bepalen voor wie, wanneer en hoe sterk het effect precies is. Mijn visie: het kan maar helpen! Dus ik geloof het.
Los van deze discussie mogen we nooit vergeten dat borstvoeding in het algemeen goed is voor de mama. Als we er bij nadenken is het eenvoudig te begrijpen. Na een geboorte verwacht ons lichaam een borstvoedingsperiode. De borsten nemen het als het ware over van de baarmoeder, alle hormonen volop in de aanslag. Geen gehoor geven aan die kreet van de natuur brengt ons lijf een beetje in de war. Is dat een ramp? Nee. Is het beter dit wel te doen: zeker weten! Dus zorg voor jezelf. Denk aan je lichaam en aan je boobies.
En ik wens iedereen weg te kunnen blijven bij dokters ... Als ik dat eens kon.
x Roeline
http://www.movie2movie.nl/100777-Komt-een-vrouw-bij-de-dokter-trailer.html



Reacties
Nieuwe reactie inzenden