Double whopper

Er zijn van die dagen die anders zijn. En het licht ineens anders doet schijnen. Verleden week had zo’n dag. Een verslag.

1) Henri, 2 jaar, valt op een blauwe mat op de crèche en doet van Sugar Jackson, knock-out. Lio, 2 jaar, valt op een blauwe hardstenen dorpel en gaat voor een sfeervol huiselijk bloedbad. Samen drie daagjes ziekenhuis en 6 hechtingen voor het Boobs-‘n-Burps junior team. De blauwe mat won het verrassend van de dorpel.

Een werkend gezin en KMO is als een militaire organisatie, met strakke timings en minutieus uitgewerkte schema’s. Commando’s vliegen rond en worden best uitgevoerd zonder nadenken of discussies. Hoe geweldig als alle radartjes draaien maar het gevolg van de evenwichtsoefening is een grote labiliteit. Twee telefoontjes met een half uur tussen: kids simultaan op hun neus en alles staat stil.

Is dat erg? Nee. Dat is soms nodig. Even bezinnen en je bewust zijn van de breekbaarheid van alles, letterlijk en figuurlijk. Dus dan wacht de webshop maar een maandje langer om “on air” te gaan. De fiches in te geven producten schuiven we aan de kant, de test rondes stellen we uit. De feesten halen we bij deze officieel niet meer (toegegeven het werd al krap). In januari zullen we ter compensatie keihard de woonkamers in knallen met de nieuwe virtuele winkel. En de feesten maken we gewoon extra gezellig in de echte winkel. Strak plan.

2) Fie en Lot worden de dag er voor geboren. Soms vallen er sterren - uit de hemel. Twee tegelijk. Dubbel geluk met flinke meisjes van 3kg+. Double whopper. Als mama van éénlingen kan ik mij niet voorstellen hoe je zoiets voor mekaar krijgt. De zwangerschap, de geboorte, en dan de rest... De mama in kwestie kan het ogenschijnlijk fluitend aan.

Fie en Lot zijn van dag één alle twee aan de borst. Hun mama heeft er wel al wat vlieguren opzitten met haar eerste twee kinderen (ja!! respect...) en dat helpt zeker. Maar toch bewijst het nog maar eens dat motivatie cruciaal is. De wil het te doen lukken en de bereidheid er voor te knokken, met de vingers in de oren voor de (goedbedoelde) commentaar van omstaanders. Zéker met een tweeling: oh-ohhh- ga JIJ wel genoeg melk hebben!!?? De principes voor één- en tweelingen zijn nochtans dezelfde: maximaal aanleggen de eerste week en werken op een goede techniek. Wel chance dat we twee borsten hebben. ..

Lot en Fie zijn goed gevallen. Moedermelk als start. Kunnen ze iets beter wensen? Niet alle mama’s van tweelingen hebben natuurlijk het geluk een voldragen zwangerschap te bereiken en twee maal 3 kg portie gezond in hun handen te krijgen, zonder couveuse of iets. Een kolf is allicht vaker een eerste contact met de borstvoeding bij meerlingen. En dan moeten de borsten nog mee willen. Een heuse klus!

Aan alle mama’s met meerlingen, namens – denk ik- alle mama’s van éénlingen: chapeau! We doen het jullie niet na. Dus jullie zijn allemaal winnaars. Van de double whopper award .. voor de krachttoer van de eeuw.

x Roeline